Często wykorzystywanym motywem w literaturze są substancje psychoaktywne lub/i uzależnienie od nich. Większość z nich jest interesujących i wartych przeczytania, dlatego też stworzyłam to zestawienie „5 najciekawszych książek z motywem substancji psychoaktywnych”. Zachęcam do sięgnięcia po te pozycje.

1. William Seward Burroughs – Ćpun

Akcja książki toczy się w latach osiemdziesiątych. Bohaterowie, para czternastolatków, Gemma i jej chłopak Smółka, borykają się z samotnością i niezrozumieniem. W poszukiwaniu szansy na urzeczywistnienie swojej miłości, zniechęceni nudą małomiasteczkowego życia, buntują się, porzucają rodzinne domy i przenoszą się do dużego miasta. W Bristolu trafiają do środowiska narkomanów i ludzi żyjących na marginesie społeczeństwa. Stopniowo z dwójki nastawionych idealistycznie do życia nastolatków stają się ćpunami, którzy nie zdają sobie sprawy ze swego uzależnienia. Aby zdobyć pieniądze na narkotyki, Gemma musi uciekać się do prostytucji, a Smółka do kradzieży. Próby uwolnienia się od nałogu kończą się niepowodzeniem… Narratorem każdego rozdziału jest inna osoba, przez co losy bohaterów poznajemy ciągle z nowej perspektywy.

 

2. Barbara Rosiek – Pamiętnik narkomanki

Autorką i równocześnie bohaterką książki pt. „Pamiętnik narkomanki” jest Barbara Rosiek. Książka porusza wiele problemów: brak akceptacji ze strony otoczenia, niewyobrażalną wręcz samotność bohaterki, walkę ze szkołą, policją. To wszystko w ostateczności doprowadziło Basię do choroby zniewalającej duszę i ciało. To prawdziwe notatki dziewczyny, później kobiety, w których zamkniętych zostało piętnaście lat życia na krawędzi, we wciąż na nowo podejmowanej walce z nałogiem. Jej przejmujące, niejednokrotnie bardzo drastyczne świadectwo rodzi prawdę o piekle, jakim jest uzależnienie. Daty dzienne wyznaczają tu czas szkoły, pracy i wakacji, ale przede wszystkim czas życia i śmierci.

 

3. Christiane Felscherinow – My, dzieci z dworca ZOO

Jest to utwór wstrząsający i wzruszający. Mało w niej sztucznej wrażliwości, a dużo szarej rzeczywistości, z którą trudno jest się pogodzić. Przedstawione jest tam bez żadnych zakazów ani cenzur życie narkomanów z różnych środowisk, począwszy od palaczy haszyszu, aż do uzależnionych od heroiny. Christiane miała 12 lat gdy zaczęła palić haszysz, opowiada też o próbie z LSD. Niedługi czas potem w otoczeniu popularnej dyskoteki Sound miała pierwszy kontakt z heroiną. Relacja Christiane pokazuje do jakich poświęceń i czynów (prostytucja i kradzieże) zdolni są ludzie uzależnieni fizycznie od narkotyku, aby zdobyć pieniądze na kolejną „działkę”.

 

4. White Cameron – Diler. Prawdziwa historia handlarza narkotyków

Diler jest historią prawdziwą Camerona White’a, który przez dziesięć lat prowadzi podwójne życie. Jest zawziętym specjalistą marketingu, agentem literackim, informatykiem, a jednocześnie obracającym setkami tysięcy dolarów dilerem narkotyków. W obu tych wcieleniach odnosi sukces, prowadząc napędzane adrenaliną ekscytujące życie. Niespokojny duch rzuca go po odległych zakątkach świata. Londyn, Amsterdam, Nowy Jork, Los Angeles, Bangkok, Berlin, Sydney – to kolejne miejsca na mapie jego życiowej gry, którą prowadzi zgodnie ze swoim mottem – „pracuj ciężko, graj ostro”.

 

5. Hubert Selby – Requiem dla snu

„Requiem dla snu” to magnetyczna opowieść o życiu na krawędzi. Trójka młodych Amerykanów, chcąc urzeczywistnić swoje marzenia, wpada na niebezpieczny pomysł handlu narkotykami. Szybko wzbogacają się, ale ich życiem zaczyna rządzić heroina. W tym samym czasie matka jednego z nich, pragnąc za wszelką cenę wystąpić w telewizyjnym show, uzależnia się od tabletek odchudzających.

 

Tym samym zamykam te oto zestawienie, chciałabym ponadto zaznaczyć, że jest to moja subiektywna opinia na temat pozycji, z którymi sama niejednokrotnie się zapoznawałam. Wasze odczucia mogą się różnić i to będzie jak najbardziej w porządku! Kolejność lektur jest przypadkowa, proszę się tym nie kierować. Wszystkie te książki są równie dobre i mają równą wartość merytoryczną. Życzę miłego czytania!

To może Cię zainteresować

Butapren na skrawki

Brak – takie jest sedno „Skrawków” („Gummo”), filmu z 1997 r. Znika dobro, fabuły nigdy ni…